DE
Niemcy
Niemcy są państwem członkowskim UE, które ustala rezydencję podatkową na podstawie dwóch krajowych pojęć: miejsca zamieszkania (Wohnsitz) i zwykłego pobytu (gewöhnlicher Aufenthalt). Status imigracyjny jest odrębny.
Informacyjny przegląd krajowych zasad dotyczących rezydencji podatkowej i pobytu.
Rezydencja podatkowa
Zgodnie z § 1 niemieckiej ustawy o podatku dochodowym (Einkommensteuergesetz, EStG) osoba fizyczna mająca w Niemczech miejsce zamieszkania (Wohnsitz, § 8 AO) lub zwykły pobyt (gewöhnlicher Aufenthalt, § 9 AO) podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Niemiecka rezydencja krajowa może zatem powstać na podstawie Wohnsitz albo gewöhnlicher Aufenthalt. Reguła sześciu miesięcy jest ustawowym domniemaniem w ramach zwykłego pobytu, a nie odrębnym testem 183 dni.
- Miejsce zamieszkania (Wohnsitz): zgodnie z § 8 niemieckiego kodeksu podatkowego (Abgabenordnung, AO) miejsce zamieszkania istnieje, gdy dana osoba posiada lokal mieszkalny w okolicznościach wskazujących, że zachowa go i będzie z niego korzystać. Nie obowiązuje minimalna liczba dni. Lokal może spełniać kryterium nawet wtedy, gdy jest używany tylko okazjonalnie, o ile pozostaje do osobistego użytku mieszkaniowego danej osoby.
- Zwykły pobyt (gewöhnlicher Aufenthalt): zgodnie z § 9 AO kryterium to opiera się na pobycie w Niemczech, który nie ma charakteru jedynie tymczasowego. Pobyt przekraczający sześć miesięcy powoduje niepodważalne domniemanie zwykłego pobytu, z zastrzeżeniem wyjątku dotyczącego określonych wizyt, wakacji, leczenia i podobnych celów prywatnych trwających maksymalnie rok. Nie jest wymagana nieprzerwana fizyczna obecność: krótkie przerwy, takie jak powroty do domu, urlopy lub podróże służbowe, nie muszą przerywać jednego okresu pobytu. Zwykły pobyt może również powstać przed upływem sześciu miesięcy, jeżeli kolejne pobyty są ze sobą powiązane, a zamiar danej osoby nie ograniczał się do pobytu tymczasowego.
- Reguła związana ze służbą państwową: obywatele niemieccy i określeni członkowie ich rodzin mogą również podlegać nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie § 1 ust. 2 EStG, w szczególności w przypadku wykonywania służby publicznej za granicą, jeżeli spełnione są warunki ustawowe.
Liczenie dni pobytu
- Miejsce zamieszkania (Wohnsitz): nie obowiązuje stały próg liczby dni. Analiza dotyczy dostępności lokalu do osobistego użytku mieszkaniowego. Nie jest wymagana minimalna fizyczna obecność.
- Zwykły pobyt: test dotyczy jednego powiązanego, nie tymczasowego okresu przekraczającego sześć miesięcy. Prawo niemieckie nie określa precyzyjnej metody liczenia dnia wjazdu i wyjazdu. Ostrożne podejście polega na uwzględnieniu obu tych dni i monitorowaniu, czy pobyt przekracza sześć miesięcy. Krótkie przerwy należy dokumentować, aby można było ocenić, czy przerywają one jeden powiązany okres pobytu.
- Reguła związana ze służbą państwową: nie jest to test liczby dni.
Skutki podatkowe
Niemiecki rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Niemieccy rezydenci podatkowi podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu są zasadniczo opodatkowani od dochodów osiąganych na całym świecie. Osoby niepodlegające nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu mają zazwyczaj ograniczony obowiązek podatkowy dotyczący dochodów ze źródeł niemieckich.
Migracja / pobyt w UE
Obywatele UE/EOG i Szwajcarii mogą przebywać w Niemczech na podstawie zasad swobodnego przepływu osób. Obywatele państw trzecich mogą przebywać w Niemczech do 90 dni w dowolnym okresie 180 dni, z zastrzeżeniem wymogów wizowych; dłuższy pobyt zasadniczo wymaga wizy długoterminowej lub odpowiedniego zezwolenia.
Zameldowanie adresu (Anmeldung) jest odrębnym obowiązkiem administracyjnym. Status imigracyjny ani zameldowanie same w sobie nie przesądzają o rezydencji podatkowej.
Materiały referencyjne
- Niemiecka ustawa o podatku dochodowym (Einkommensteuergesetz, EStG), § 1.
- Niemiecki kodeks podatkowy (Abgabenordnung, AO), §§ 8 i 9.
- Rozporządzenie wykonawcze do kodeksu podatkowego (AEAO), komentarze do §§ 8 i 9.
- Niemieckie przepisy imigracyjne oraz ramy pobytu obywateli UE.