DK

Dania

Dania jest państwem członkowskim UE, które ustala nieograniczony obowiązek podatkowy na podstawie dwóch krajowych pojęć: zamieszkania w Danii oraz nieprzerwanego pobytu przekraczającego sześć miesięcy. Procedura dotycząca pobytu imigracyjnego jest odrębna.

Informacyjny przegląd krajowych zasad dotyczących rezydencji podatkowej i pobytu.

Rezydencja podatkowa

Zgodnie z § 1 duńskiej ustawy o poborze podatku u źródła (Kildeskatteloven) nieograniczony obowiązek podatkowy powstaje, gdy osoba fizyczna ustanawia miejsce zamieszkania w Danii albo przebywa w Danii przez okres przekraczający sześć kolejnych miesięcy.

Dania nie stosuje zatem odrębnego testu rezydencji opartego na 183 dniach. Nieograniczony obowiązek podatkowy może powstać w wyniku ustanowienia miejsca zamieszkania w Danii lub nieprzerwanego pobytu przekraczającego sześć miesięcy.

  • Zamieszkanie / stałe miejsce zamieszkania (bopæl): nieograniczony obowiązek podatkowy może powstać, gdy dana osoba ustanawia miejsce zamieszkania w Danii. Samo posiadanie domu w Danii nie powoduje nieograniczonego obowiązku podatkowego, jeżeli dana osoba mieszka za granicą, a duński dom wykorzystuje wyłącznie na krótkie pobyty wakacyjne lub podobne, pod warunkiem że pobyt nie przekracza trzech kolejnych miesięcy ani 180 dni w dowolnym okresie 12 miesięcy i nie jest związany z wykonywaniem pracy w Danii.
  • Pobyt sześciomiesięczny (ophold): nieprzerwany pobyt w Danii przekraczający sześć miesięcy powoduje powstanie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Obowiązek ten ma zastosowanie od początku pobytu. Krótkie wyjazdy za granicę, na przykład wakacyjne, nie muszą przerywać sześciomiesięcznego okresu.

Liczenie dni pobytu

  • Zamieszkanie / stałe miejsce zamieszkania: w przypadku osoby mieszkającej za granicą i korzystającej z duńskiego domu wyłącznie podczas wakacji lub podobnych pobytów istotne limity wynoszą trzy kolejne miesiące lub 180 dni w dowolnym okresie 12 miesięcy. Metoda liczenia dni powinna być zgodna z zasadami duńskiej administracji podatkowej.
  • Pobyt sześciomiesięczny: zgodnie z wytycznymi duńskiej administracji podatkowej każdy rozpoczęty dzień jest liczony jako pełny dzień, w tym dni podróży. Odpowiedni okres należy zatem ewidencjonować na podstawie właściwych dat wjazdu i wyjazdu.

Skutki podatkowe

Duński rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Osoby podlegające nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Danii są zasadniczo opodatkowane od dochodów osiąganych na całym świecie. Nierezydenci podlegają zasadniczo jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w odniesieniu do dochodów ze źródeł duńskich. Dania stosuje również zasady opodatkowania przy wyjeździe w odniesieniu do niektórych papierów wartościowych i innych aktywów.

Migracja / pobyt w UE

Obywatele UE/EOG i Szwajcarii mogą przebywać w Danii na podstawie zasad swobodnego przepływu osób. Obywatele UE mogą przebywać w Danii do trzech miesięcy bez dokumentu pobytowego UE. Osoby zamierzające pozostać dłużej muszą spełnić odpowiednie warunki pobytu w UE i uzyskać wymagany dokument pobytowy. Obywatele państw trzecich mogą przebywać w Danii na krótkie pobyty do 90 dni w dowolnym okresie 180 dni, z zastrzeżeniem właściwych wymogów wizowych.

Pobyty przekraczające 90 dni zasadniczo wymagają zezwolenia na pobyt lub innego odpowiedniego upoważnienia do pobytu długoterminowego. Status pobytowy w prawie imigracyjnym sam w sobie nie przesądza o duńskiej rezydencji podatkowej.

Materiały referencyjne

  • Duńska ustawa o poborze podatku u źródła (Kildeskatteloven), § 1 (nieograniczony obowiązek podatkowy).
  • Duńska Administracja Podatkowa (Skattestyrelsen / skat.dk): informacje o nieograniczonym i ograniczonym obowiązku podatkowym.
  • Duńskie przepisy imigracyjne i ramy pobytu obywateli UE.