FI
Finlandia
Finlandia jest państwem członkowskim UE, które ustala rezydencję podatkową osób fizycznych na podstawie głównego miejsca zamieszkania i domu w Finlandii albo nieprzerwanego pobytu przekraczającego sześć miesięcy. Obywatele Finlandii wyjeżdżający za granicę podlegają również szczególnej regule trzyletniej. Pobyt imigracyjny jest odrębną procedurą.
Informacyjny przegląd krajowych zasad dotyczących rezydencji podatkowej i pobytu.
Rezydencja podatkowa
Zgodnie z § 11 fińskiej ustawy o podatku dochodowym (Tuloverolaki, TVL) osoba fizyczna jest fińskim rezydentem podatkowym, jeżeli jej główne miejsce zamieszkania i dom znajdują się w Finlandii albo jeżeli przebywa w Finlandii nieprzerwanie przez okres przekraczający sześć miesięcy.
Fińska rezydencja podatkowa może zatem powstać na podstawie głównego miejsca zamieszkania i domu w Finlandii albo nieprzerwanego pobytu przekraczającego sześć miesięcy. Reguła trzyletnia jest odrębną zasadą dotyczącą obywateli Finlandii po wyjeździe z kraju.
- Główne miejsce zamieszkania i dom (asuinpaikka): kryterium to dotyczy tego, czy Finlandia jest długoterminowym miejscem zamieszkania danej osoby oraz centrum określonych interesów osobistych. Czas pobytu ma znaczenie, ale sam w sobie nie rozstrzyga sprawy. Pobyt krótszy niż sześć miesięcy może wystarczyć, jeżeli okoliczności wskazują, że Finlandia stała się głównym miejscem zamieszkania i domem danej osoby.
- Pobyt sześciomiesięczny: osoba, której główne miejsce zamieszkania i dom znajdują się za granicą, może mimo to stać się fińskim rezydentem podatkowym wskutek nieprzerwanego pobytu w Finlandii przekraczającego sześć miesięcy.
- Reguła trzyletnia dla obywateli Finlandii (kolmen vuoden sääntö): obywatel Finlandii, który przenosi się za granicę, zasadniczo pozostaje fińskim rezydentem podatkowym przez rok kalendarzowy wyjazdu i kolejne trzy lata kalendarzowe, chyba że wykaże, iż zerwał istotne więzi z Finlandią.
Liczenie dni pobytu
- Główne miejsce zamieszkania i dom (asuinpaikka): nie obowiązuje stały próg liczby dni. Ocena opiera się na okolicznościach mieszkaniowych danej osoby, w tym na tym, gdzie mieszka i pracuje oraz gdzie mieszka jej rodzina.
- Pobyt sześciomiesięczny: odpowiedni okres mierzy się jako jeden nieprzerwany pobyt trwający ponad sześć miesięcy od jego rozpoczęcia; może on obejmować dwa lata kalendarzowe. Dzień przyjazdu i dzień wyjazdu uwzględnia się w obliczeniach. Czasowe nieobecności nie muszą przerywać okresu. Praktyka fińskiej administracji podatkowej wskazuje, że nieobecność przekraczająca dwa miesiące zasadniczo przerywa ciągłość, choć ocena zależy od okoliczności konkretnej sprawy.
- Reguła trzyletnia (kolmen vuoden sääntö): jest to zasada oparta na latach kalendarzowych, a nie test liczby dni.
Skutki podatkowe
Fiński rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Fińscy rezydenci podatkowi są zasadniczo opodatkowani od dochodów osiąganych na całym świecie, natomiast nierezydenci — od dochodów ze źródeł fińskich.
Migracja / pobyt w UE
Obywatele UE/EOG i Szwajcarii mogą przebywać w Finlandii bez zezwolenia na pobyt. Jeżeli zamierzają pozostać dłużej niż trzy miesiące, muszą zarejestrować prawo pobytu zgodnie z właściwymi przepisami. Obywatele państw trzecich mogą przebywać w Finlandii do 90 dni w dowolnym okresie 180 dni, z zastrzeżeniem obowiązujących wymogów wizowych. Pobyt przekraczający 90 dni zasadniczo wymaga zezwolenia na pobyt. Status pobytowy lub rejestracja imigracyjna same w sobie nie przesądzają o fińskiej rezydencji podatkowej.
Materiały referencyjne
- Fińska ustawa o podatku dochodowym (Tuloverolaki, TVL), § 11.
- Fińska Administracja Podatkowa (Verohallinto / vero.fi): rezydencja podatkowa, reguła sześciu miesięcy i reguła trzyletnia.
- Fińskie przepisy imigracyjne i ramy pobytu obywateli UE.