GR
Grecja
Grecja jest państwem członkowskim UE, które ustala rezydencję podatkową osób fizycznych na podstawie kilku alternatywnych kryteriów krajowych określonych w art. 4 kodeksu podatku dochodowego (ustawa 4172/2013): stałego miejsca zamieszkania, głównego miejsca zamieszkania, zwykłego pobytu, ośrodka interesów życiowych oraz odrębnego testu 183 dni fizycznej obecności. Pobyt imigracyjny jest odrębną procedurą.
Informacyjny przegląd krajowych zasad dotyczących rezydencji podatkowej i pobytu.
Rezydencja podatkowa
Zgodnie z art. 4 greckiego kodeksu podatku dochodowego (ustawa 4172/2013) osoba fizyczna jest greckim rezydentem podatkowym, jeżeli spełnia którekolwiek z właściwych krajowych kryteriów rezydencji podatkowej. Zasady zostały doprecyzowane w okólniku AADE E.2064/2023, który wskazuje, że kryteria odwołują się do terminologii i ram Modelowej Konwencji OECD.
Grecka rezydencja krajowa może zatem powstać na podstawie dowolnego właściwego kryterium z art. 4. Pierwsze cztery kryteria dotyczą faktycznego miejsca zamieszkania lub więzi osobistych i gospodarczych, natomiast reguła 183 dni stanowi odrębne kryterium fizycznej obecności.
- Stałe miejsce zamieszkania (μόνιμη κατοικία): oznacza miejsce zamieszkania w Grecji, które jest stale dostępne dla danej osoby i wykorzystywane w sposób stały, a nie okazjonalny. Osoba musi mieć lokal w swoim posiadaniu lub do swojej dyspozycji w dowolnym momencie i w sposób ciągły. Lokal nie jest uznawany za dostępny dla właściciela w okresie, w którym został wynajęty innej osobie. O trwałym charakterze świadczy to, czy dana osoba zorganizowała i utrzymuje lokal w stanie umożliwiającym stałe użytkowanie, a nie jedynie krótkotrwały lub okazjonalny pobyt, na przykład wakacje, podróż służbową lub wyjazd na studia.
- Główne miejsce zamieszkania (κύρια κατοικία): kryterium to odróżnia główne miejsce zamieszkania od miejsca dodatkowego. Osoba może być greckim rezydentem podatkowym, jeżeli jej główne miejsce zamieszkania, w którym faktycznie się osiedliła, znajduje się w Grecji, nawet jeśli ma również jedno lub więcej dodatkowych miejsc zamieszkania za granicą. Kwalifikującym się lokalem może być dom, mieszkanie, wynajęty umeblowany pokój lub inne zakwaterowanie nadające się do zamieszkania, niezależnie od tego, czy jest własnością danej osoby, jest wynajmowane, czy udostępnione bezpłatnie.
- Zwykły pobyt (συνήθης διαμονή): oznacza miejsce, w którym dana osoba przebywa systematycznie lub zwykle. Nie ustala się go na podstawie konkretnej liczby dni. Ocena uwzględnia częstotliwość, długość i regularność pobytów jako element utrwalonego sposobu życia, a nie pobyty wynikające z wyjątkowych, nadzwyczajnych lub przejściowych okoliczności. Uwzględnia się wszystkie istotne pobyty w Grecji, w tym pobyty w różnych miejscowościach oraz kolejne pobyty w hotelach.
- Ośrodek interesów życiowych (κέντρο των ζωτικών συμφερόντων): jest to centrum osobistych i gospodarczych relacji danej osoby. Więzi osobiste mogą obejmować miejsce zamieszkania członków rodziny, szersze relacje rodzinne, kontakty i aktywność społeczną, relacje z instytucjami publicznymi i innymi instytucjami, a także aktywność kulturalną lub innego rodzaju. Więzi gospodarcze obejmują działalność zawodową oraz miejsce, z którego dana osoba zarządza swoim majątkiem. Wszystkie istotne czynniki osobiste i gospodarcze należy rozpatrywać łącznie, indywidualnie i całościowo. Samo pełnienie funkcji w greckiej spółce lub wykonywanie pojedynczej czynności w Grecji nie wystarcza, jeżeli dana osoba wykaże, że jej życie zostało zorganizowane na stałe i długoterminowo za granicą.
- Fizyczna obecność przez 183 dni: osoba przebywająca w Grecji łącznie przez ponad 183 dni w dowolnym okresie 12 miesięcy jest uznawana za greckiego rezydenta podatkowego od pierwszego dnia swojej obecności w Grecji. Test podlega ustawowemu wyjątkowi dla osób przebywających w Grecji wyłącznie w celach turystycznych, medycznych, terapeutycznych lub podobnych celach prywatnych, jeżeli pobyt nie przekracza 365 dni, z uwzględnieniem krótkich okresów spędzonych za granicą.
Liczenie dni pobytu
- Stałe miejsce zamieszkania (μόνιμη κατοικία): nie obowiązuje stały próg fizycznej obecności. Istotne jest, czy lokal jest stale dostępny dla danej osoby i utrzymywany do stałego, a nie okazjonalnego użytku. Na przykład nieruchomość należąca do danej osoby, ale wynajęta innej osobie, nie jest uznawana za dostępną dla właściciela w okresie najmu.
- Główne miejsce zamieszkania (κύρια κατοικία): nie obowiązuje stały próg liczby dni. Ocena dotyczy tego, czy dana osoba faktycznie osiedliła się w Grecji w swoim głównym miejscu zamieszkania, odróżnionym od ewentualnych miejsc dodatkowych.
- Zwykły pobyt (συνήθης διαμονή): nie określono konkretnej liczby dni. Ocena uwzględnia częstotliwość, długość i regularność pobytów jako element utrwalonego sposobu życia. Można uwzględnić pobyty w różnych miejscach Grecji, w tym kolejne pobyty hotelowe.
- Ośrodek interesów życiowych (κέντρο των ζωτικών συμφερόντων): nie obowiązuje stały próg liczby dni. Istotne więzi osobiste i gospodarcze ocenia się łącznie i indywidualnie dla każdej sprawy.
- Fizyczna obecność przez 183 dni: test jest kumulatywny i ma zastosowanie w dowolnym okresie 12 miesięcy. Każdy dzień, w którym dana osoba fizycznie przebywa w Grecji, jest liczony jako dzień obecności, niezależnie od długości pobytu, w tym część dnia, dzień przyjazdu, dzień wyjazdu, święta i dni ustawowo wolne od pracy.
- Pobyt turystyczny / medyczny / inny podobny pobyt prywatny: jeżeli ma zastosowanie wyjątek ustawowy, okresów przypadających na te cele nie uwzględnia się przy obliczaniu 183 dni. Jeżeli po ich wyłączeniu pozostały pobyt przekracza 183 dni, dana osoba staje się greckim rezydentem podatkowym na podstawie testu 183 dni. Jeżeli taki pobyt przekracza 365 dni, z uwzględnieniem krótkich okresów za granicą, osoba jest traktowana jako rezydent od pierwszego dnia obecności.
Skutki podatkowe
Grecki rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Greccy rezydenci podatkowi są zasadniczo opodatkowani od dochodów osiąganych na całym świecie, natomiast nierezydenci — od dochodów ze źródeł greckich, z uwzględnieniem właściwych postanowień umów podatkowych.
Migracja / pobyt w UE
Obywatele UE/EOG mogą przebywać w Grecji na podstawie właściwych zasad swobodnego przepływu osób, natomiast obywatele Szwajcarii podlegają odpowiednim szczególnym zasadom pobytu. Obywatele państw trzecich mogą przebywać w Grecji na krótkie pobyty do 90 dni w dowolnym okresie 180 dni, z zastrzeżeniem obowiązujących wymogów wizowych. Pobyt przekraczający 90 dni zasadniczo wymaga wizy długoterminowej lub zezwolenia na pobyt. Status imigracyjny sam w sobie nie przesądza o greckiej rezydencji podatkowej.
Materiały referencyjne
- Grecki kodeks podatku dochodowego (ustawa 4172/2013), art. 4.
- Niezależny Urząd Dochodów Publicznych (AADE), okólnik E.2064/2023, interpretacja i stosowanie art. 4.
- Greckie przepisy imigracyjne i ramy pobytu obywateli UE.