HR

Chorwacja

Chorwacja jest państwem członkowskim UE od 1 stycznia 2023 r. Ustala rezydencję podatkową osób fizycznych na podstawie miejsca zamieszkania (prebivalište) i zwykłego miejsca pobytu (uobičajeno boravište). Procedura dotycząca pobytu imigracyjnego jest odrębna.

Informacyjny przegląd krajowych zasad dotyczących rezydencji podatkowej i pobytu.

Rezydencja podatkowa

Zgodnie z ogólną ustawą podatkową (Opći porezni zakon) osobę fizyczną uznaje się za chorwackiego rezydenta podatkowego, jeżeli ustanowiła w Chorwacji miejsce zamieszkania (prebivalište) lub zwykłe miejsce pobytu (uobičajeno boravište) zgodnie z warunkami określonymi w ustawie.

Chorwacja stosuje zatem ustawowe ramy 183 dni zarówno do miejsca zamieszkania, jak i zwykłego miejsca pobytu, jednak są to odrębne pojęcia. W przypadku miejsca zamieszkania faktyczne przebywanie w lokalu nie jest wymagane. W przypadku zwykłego miejsca pobytu istotny jest rzeczywisty pobyt danej osoby w kraju.

  • Miejsce zamieszkania (prebivalište): miejsce zamieszkania ustala się tam, gdzie dana osoba ma lokal mieszkalny będący jej własnością lub pozostający w jej posiadaniu przez nieprzerwany okres co najmniej 183 dni w jednym lub dwóch latach kalendarzowych. Faktyczne przebywanie w tym lokalu nie jest wymagane. Jeżeli dana osoba ma lokal mieszkalny zarówno w Chorwacji, jak i za granicą, szczególne przepisy ustawowe określają właściwe miejsce zamieszkania, z uwzględnieniem między innymi miejsca zamieszkania rodziny. W przypadku osoby samotnej właściwe miejsce może wynikać z tego, gdzie przeważnie mieszka lub skąd najczęściej wyjeżdża do pracy bądź w innych celach. Jeżeli w takim przypadku drugie państwo nie uznaje tej osoby za swojego rezydenta podatkowego, uznaje się, że jej miejsce zamieszkania znajduje się w Chorwacji.
  • Zwykłe miejsce pobytu (uobičajeno boravište): zwykłe miejsce pobytu powstaje, gdy dana osoba faktycznie przebywa w Chorwacji przez co najmniej 183 dni w jednym lub dwóch latach kalendarzowych. Krótkotrwałe przerwy trwające do jednego roku nie są uznawane za przerwanie właściwego okresu przy ustalaniu zwykłego miejsca pobytu.

Liczenie dni pobytu

  • Miejsce zamieszkania (prebivalište): prawo chorwackie nie określa szczegółowej metody ustalania pierwszego i ostatniego dnia 183-dniowego okresu. Na potrzeby ewidencji ostrożnym podejściem jest liczenie zarówno pierwszego dnia, w którym lokal staje się dostępny dla danej osoby, jak i ostatniego dnia, w którym pozostaje do jej dyspozycji.
  • Zwykłe miejsce pobytu (uobičajeno boravište): prawo chorwackie nie przewiduje odrębnej zasady, zgodnie z którą dzień wjazdu i dzień wyjazdu muszą być liczone jako pełne dni. Na potrzeby ewidencji ostrożnym podejściem jest liczenie zarówno dnia wjazdu, jak i dnia wyjazdu jako dni obecności.

Skutki podatkowe

Chorwacki rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Chorwaccy rezydenci podatkowi są zasadniczo opodatkowani od dochodów osiąganych na całym świecie, natomiast nierezydenci są zasadniczo opodatkowani od dochodów ze źródeł chorwackich.

Migracja / pobyt w UE

Obywatele UE/EOG i Szwajcarii mogą przebywać w Chorwacji przez okres do trzech miesięcy bez rejestrowania pobytu czasowego; osoby zamierzające przebywać dłużej niż trzy miesiące muszą zarejestrować pobyt czasowy zgodnie z właściwymi przepisami chorwackimi. Obywatele państw trzecich mogą wjechać do Chorwacji na krótkie pobyty trwające do 90 dni w dowolnym okresie 180 dni, z zastrzeżeniem właściwych wymogów wizowych; pobyty przekraczające 90 dni zasadniczo wymagają odpowiedniej wizy długoterminowej lub zezwolenia na pobyt.

Posiadanie zezwolenia na pobyt lub zarejestrowanie pobytu czasowego samo w sobie nie przesądza o chorwackiej rezydencji podatkowej.

Materiały referencyjne

  • Chorwacka ogólna ustawa podatkowa (Opći porezni zakon), art. 43 (miejsce zamieszkania / zwykłe miejsce pobytu).
  • Wytyczne chorwackiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i administracji rządowej dotyczące pobytu obywateli EOG, Szwajcarii i państw trzecich.