IE

Irlandia

Irlandia jest państwem członkowskim UE, które ustala rezydencję podatkową osób fizycznych na podstawie dwóch automatycznych testów liczby dni: 183 dni w roku podatkowym albo 280 dni łącznie w bieżącym i poprzednim roku podatkowym, z zastrzeżeniem reguły 30 dni. Osoba spełniająca określone warunki może również wybrać status rezydenta podatkowego. Zwykła rezydencja i domicile to odrębne pojęcia, które wpływają na opodatkowanie. Pobyt imigracyjny jest odrębną procedurą.

Informacyjny przegląd krajowych zasad dotyczących rezydencji podatkowej i pobytu.

Rezydencja podatkowa

Zgodnie z art. 819 ustawy o konsolidacji podatków z 1997 r. (Taxes Consolidation Act 1997, TCA), z późniejszymi zmianami, osoba fizyczna jest rezydentem Irlandii w danym roku podatkowym, jeżeli spełnia którykolwiek z dwóch ustawowych testów liczby dni. Rok podatkowy trwa od 1 stycznia do 31 grudnia.

  • Test 183 dni: osoba jest irlandzkim rezydentem podatkowym, jeżeli przebywa w Irlandii przez co najmniej 183 dni w danym roku podatkowym.
  • Test 280 dni: osoba jest irlandzkim rezydentem podatkowym, jeżeli przebywa w Irlandii łącznie przez co najmniej 280 dni w bieżącym i poprzednim roku podatkowym oraz spędza w Irlandii ponad 30 dni w bieżącym roku. Dni z roku, w którym pobyt wynosił 30 dni lub mniej, nie są uwzględniane w tym obliczeniu.
  • Wybór statusu rezydenta: osoba, która w innych okolicznościach byłaby nierezydentem, może wybrać traktowanie jej jako rezydenta, jeżeli przekona organ podatkowy, że przebywa w Irlandii z zamiarem i w okolicznościach wskazujących, iż będzie rezydentem w następnym roku podatkowym. O wyborze należy powiadomić organ podatkowy na piśmie.
  • Zwykła rezydencja (ordinary residence): zgodnie z art. 820 osoba staje się zwykłym rezydentem od początku czwartego roku podatkowego, po trzech kolejnych latach rezydencji podatkowej. Po uzyskaniu tego statusu utrzymuje się on przez trzy kolejne lata, w których dana osoba nie jest rezydentem, i ustaje od początku następnego roku.

Liczenie dni pobytu

  • Dzień obecności: zgodnie z art. 819 ust. 4, w odniesieniu do lat 2009 i następnych, za dzień obecności uznaje się każdy dzień, w którym dana osoba przebywa w Irlandii o dowolnej porze. W związku z tym liczy się zarówno dzień przyjazdu, jak i dzień wyjazdu. Przyjazd i wyjazd tego samego dnia liczą się jako jeden dzień.
  • Okresy obliczeniowe: test 183 dni obejmuje jeden kalendarzowy rok podatkowy. Test 280 dni obejmuje bieżący i poprzedni kalendarzowy rok podatkowy, a nie dowolny ruchomy okres 24 miesięcy. Rok, w którym pobyt wynosił 30 dni lub mniej, nie powoduje uzyskania rezydencji na podstawie testów liczby dni, a dni z takiego roku są wyłączone z łącznej liczby 280 dni. Ważny wybór statusu rezydenta rozpatruje się odrębnie.
  • Ograniczone wyjątki: wytyczne organu podatkowego wyłączają kwalifikujący się tranzyt, jeżeli dana osoba przez cały czas pozostaje w strefie tranzytowej lotniska. Przewidziano również ulgowe traktowanie nieuniknionej obecności w dniu następującym po planowanym wyjeździe, jeżeli wynika ona wyłącznie z określonych, nieprzewidzianych i nieuniknionych okoliczności. Przed wyłączeniem dni należy sprawdzić, czy spełnione są warunki.

Skutki podatkowe

Irlandzcy rezydenci podatkowi zasadniczo podlegają irlandzkiemu podatkowi dochodowemu od dochodów osiąganych na całym świecie, z uwzględnieniem właściwych przepisów i umów podatkowych. W przypadku osób, które nie mają irlandzkiego domicile, kwalifikujące się dochody zagraniczne mogą — zależnie od właściwych zasad — podlegać opodatkowaniu na zasadzie przekazania do Irlandii (remittance basis).

Nierezydenci zasadniczo nadal podlegają opodatkowaniu od dochodów ze źródeł irlandzkich. Zwykła rezydencja może również podtrzymywać obowiązek podatkowy w odniesieniu do określonych dochodów zagranicznych po ustaniu rocznej rezydencji podatkowej, z zastrzeżeniem wyjątków ustawowych i właściwych postanowień umów podatkowych.

Pod warunkiem spełnienia odpowiednich przesłanek w roku przyjazdu lub wyjazdu może mieć zastosowanie rozliczenie w podziale na część roku (split-year treatment). Zasada ta dotyczy wyłącznie dochodów z zatrudnienia.

Migracja / pobyt w UE

Obywatele UE/EOG i Szwajcarii mogą przebywać w Irlandii na podstawie właściwych zasad i warunków pobytu. Obywatele Zjednoczonego Królestwa korzystają ze Wspólnego Obszaru Podróżowania (Common Travel Area) i zasadniczo nie potrzebują zezwolenia imigracyjnego, aby zamieszkać w Irlandii. Obywatele państw trzecich zasadniczo potrzebują odpowiedniego zezwolenia na dłuższy pobyt. Zezwolenie imigracyjne lub status pobytowy same w sobie nie przesądzają o irlandzkiej rezydencji podatkowej.

Materiały referencyjne

  • Ustawa o konsolidacji podatków z 1997 r. (Taxes Consolidation Act 1997), art. 819, z późniejszymi zmianami: testy rezydencji, wybór statusu oraz zasady liczenia dni. Art. 15 ustawy Finance (No. 2) Act 2008 wprowadził od 2009 r. zasadę obecności o dowolnej porze dnia.
  • Ustawa o konsolidacji podatków z 1997 r., art. 820 i 821: zwykła rezydencja i dalsze skutki podatkowe.
  • Ustawa o konsolidacji podatków z 1997 r., art. 822, oraz wytyczne Revenue: rozliczenie w podziale na część roku w odniesieniu do dochodów z zatrudnienia.
  • Irlandzki urząd skarbowy (Revenue): wytyczne dotyczące rezydencji podatkowej, zwykłej rezydencji i domicile; Tax and Duty Manual Part 34-00-01; objaśnienia do części 34, wydanie dotyczące Finance Act 2025.
  • Irish Immigration Service Delivery: zasady pobytu obywateli UE/EOG/Szwajcarii oraz Wspólny Obszar Podróżowania.