LT
Litwa
Litwa jest państwem członkowskim UE. Jej ramy rezydencji podatkowej rozróżniają krajową rezydencję podatkową i rezydencję traktatową oraz zawierają szczegółowe zasady dotyczące fizycznej obecności i wyjazdu z Litwy.
Informacyjny przegląd krajowych zasad dotyczących rezydencji podatkowej i pobytu.
Rezydencja podatkowa
Zgodnie z art. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (GPMĮ) osoba fizyczna może zostać uznana za stałego rezydenta Litwy (nuolatinis Lietuvos gyventojas). Zgodnie z oficjalnym komentarzem Państwowej Inspekcji Podatkowej przy Ministerstwie Finansów Republiki Litewskiej (Valstybinė mokesčių inspekcija, VMI) kryteria rezydencji rozpatruje się kolejno.
Kryteria te są zatem stosowane sekwencyjnie, a nie jako pięć niezależnych testów przeprowadzanych równolegle.
- Stałe miejsce zamieszkania: osoba jest litewskim rezydentem podatkowym, jeżeli jej stałe miejsce zamieszkania (nuolatinė gyvenamoji vieta) znajduje się na Litwie w danym okresie podatkowym. Okresem podatkowym jest rok kalendarzowy. VMI wyjaśnia, że chodzi o każde miejsce nadające się do zamieszkania, takie jak dom, mieszkanie lub pokój, które dana osoba urządza, utrzymuje i wykorzystuje do stałego lub przeważającego zamieszkiwania, a nie wyłącznie do pobytów tymczasowych, na przykład wakacyjnych, służbowych lub związanych ze studiami. Lokal może być własnością danej osoby lub być wynajmowany. Jeżeli w danym roku kalendarzowym osoba ma miejsce zamieszkania zarówno na Litwie, jak i za granicą, za stałe miejsce zamieszkania uznaje się to, w którym faktycznie mieszkała przez większą część roku.
- Ośrodek interesów osobistych, społecznych lub gospodarczych: jeżeli osoba nie ma stałego miejsca zamieszkania na Litwie, kolejnym kryterium jest ustalenie, czy w danym okresie podatkowym jej interesy osobiste, społeczne lub gospodarcze znajdują się w większym stopniu na Litwie niż za granicą. VMI ocenia całokształt okoliczności, w tym położenie majątku i źródeł dochodu, zatrudnienie lub inną działalność, stałe miejsce zamieszkania rodziny, relacje rodzinne oraz obywatelstwo.
- Zasada 183 dni: jeżeli osoba nie ma stałego miejsca zamieszkania na Litwie, a jej interesy osobiste, społeczne i gospodarcze są silniej związane z zagranicą, kolejnym kryterium jest fizyczna obecność na Litwie przez co najmniej 183 dni w roku kalendarzowym. Pobyt może być ciągły lub przerywany.
- Zasada 280/90 dni: jeżeli osoba przebywała na Litwie krócej niż 183 dni w roku kalendarzowym, kolejnym kryterium jest obecność na Litwie przez co najmniej 280 dni w ciągu dwóch kolejnych lat kalendarzowych, przy czym w jednym z tych lat musi spędzić na Litwie co najmniej 90 dni.
- Obywatel Litwy zatrudniony lub utrzymywany przez państwo za granicą: obywatel Litwy, który nie spełnia kryterium 183 dni ani kryterium 280/90 dni, może mimo to zostać uznany za litewskiego rezydenta podatkowego, jeżeli wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia lub równoważnego stosunku jest wypłacane z budżetu państwa litewskiego albo jego koszty utrzymania za granicą są pokrywane z budżetu państwa litewskiego lub budżetu samorządowego.
Wyjazd z Litwy
Szczególna zasada ma zastosowanie do osoby, która była stałym rezydentem Litwy przez co najmniej trzy kolejne okresy podatkowe, a następnie ostatecznie opuszcza Litwę. Jeżeli w roku wyjazdu osoba przebywa na Litwie krócej niż 183 dni, pozostaje stałym rezydentem Litwy do dnia wyjazdu, pod warunkiem że wyjazd spełnia kryteria wyjazdu ostatecznego określone we właściwych przepisach.
Jeżeli osoba ostatecznie wyjeżdża z Litwy do terytorium docelowego, czyli jurysdykcji znajdującej się na liście terytoriów docelowych zatwierdzonej przez litewskiego ministra finansów, mogą mieć zastosowanie dodatkowe zasady. Jeżeli spełnione są ustawowe warunki dotyczące istotnych interesów handlowych na Litwie, osoba może pozostać litewskim rezydentem podatkowym w roku wyjazdu i przez dwa kolejne okresy podatkowe.
Istotne interesy handlowe obejmują między innymi prowadzenie litewskiego przedsiębiorstwa indywidualnego, posiadanie ponad 25% udziałów w litewskim podmiocie lub uzyskiwanie ponad 30% dochodu ze źródeł litewskich.
Liczenie dni pobytu
- Stałe miejsce zamieszkania: nie jest to test liczby dni. Istotne jest, czy stałe miejsce zamieszkania danej osoby znajduje się na Litwie w okresie podatkowym obejmującym rok kalendarzowy.
- Ośrodek interesów osobistych, społecznych lub gospodarczych: nie jest to test liczby dni. Ocena opiera się na całościowym położeniu interesów osobistych, społecznych i gospodarczych danej osoby.
- Zasada 183 dni: osoba musi przebywać na Litwie przez co najmniej 183 dni w roku kalendarzowym, nieprzerwanie lub z przerwami. Na potrzeby ustawowych obliczeń uwzględnia się dzień przyjazdu i dzień wyjazdu. Liczy się wszystkie dni spędzone na Litwie, w tym dni robocze, weekendy, święta państwowe i dni urlopu spędzone na Litwie. Niektóre okresy są wyłączone, w tym określone okresy, w których dana osoba nie mogła opuścić Litwy z powodu choroby lub śmierci jej samej, małżonka albo małoletniego dziecka, z zastrzeżeniem warunków ustawowych. Wyłączony jest również tranzyt przez Litwę trwający nie dłużej niż 48 godzin.
- Zasada 280/90 dni: osoba musi przebywać na Litwie przez co najmniej 280 dni w ciągu dwóch kolejnych lat kalendarzowych, przy czym w jednym z tych lat musi spędzić na Litwie co najmniej 90 dni. Okresy 90 i 280 dni oblicza się w taki sam sposób jak okres 183 dni. Obowiązują zatem te same zasady dotyczące dnia przyjazdu i wyjazdu oraz okresów wliczanych i wyłączanych.
- Obywatel Litwy zatrudniony lub utrzymywany przez państwo za granicą: kryterium to nie przewiduje odrębnego progu liczby dni. Stosuje się je zgodnie z opisanymi wyżej szczególnymi warunkami ustawowymi.
Skutki podatkowe
Litewscy rezydenci podatkowi zasadniczo podlegają litewskiemu podatkowi dochodowemu od osób fizycznych od dochodów osiąganych na całym świecie, z uwzględnieniem właściwych zwolnień, ulg i umów podatkowych. Nierezydenci zasadniczo podlegają litewskiemu podatkowi od dochodów ze źródeł litewskich na podstawie prawa krajowego i właściwych umów podatkowych.
Migracja / pobyt w UE
Obywatele UE/EOG i Szwajcarii korzystają z zasad swobodnego przepływu osób w UE. W przypadku dłuższych pobytów mogą mieć zastosowanie obowiązki rejestracyjne lub inne formalności pobytowe. Obywatele państw trzecich zasadniczo potrzebują odpowiedniej wizy i/lub zezwolenia na pobyt, zależnie od celu i długości pobytu. Posiadanie litewskiego zezwolenia na pobyt samo w sobie nie przesądza o rezydencji podatkowej.
Materiały referencyjne
- Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (GPMĮ), art. 4 — ustawowe kryteria stałej rezydencji podatkowej na Litwie.
- Państwowa Inspekcja Podatkowa przy Ministerstwie Finansów Republiki Litewskiej (Valstybinė mokesčių inspekcija, VMI), oficjalny komentarz do art. 4 „Nuolatinis Lietuvos gyventojas”.
- Litewskie przepisy imigracyjne / unijne ramy swobodnego przepływu osób.