IT

Ιταλία

Η Ιταλία είναι κράτος μέλος της ΕΕ του οποίου οι κανόνες φορολογικής κατοικίας μεταρρυθμίστηκαν από το 2024. Βασίζονται στην κατοικία, το domicilio, τη φυσική παρουσία και μαχητό τεκμήριο από την εγγραφή στο Anagrafe. Το μεταναστευτικό καθεστώς παραμένει χωριστό.

Ενημερωτική επισκόπηση των εσωτερικών κανόνων φορολογικής κατοικίας και διαμονής.

Φορολογική κατοικία

Κατά το άρθρο 2 του ιταλικού κώδικα φόρου εισοδήματος, όπως τροποποιήθηκε με το νομοθετικό διάταγμα 209/2023 από την 1η Ιανουαρίου 2024, πρόσωπο θεωρείται φορολογικός κάτοικος Ιταλίας όταν, κατά το μεγαλύτερο μέρος της φορολογικής περιόδου — 183 ημέρες σε κανονικό έτος, 184 ημέρες σε δίσεκτο — πληρούται οποιοδήποτε από τα εφαρμοστέα κριτήρια. Τα κριτήρια είναι εναλλακτικά: ένα αρκεί.

Η ιταλική εσωτερική κατοικία μπορεί επομένως να θεμελιωθεί αν πληρούται οποιοδήποτε από τα τέσσερα εναλλακτικά κριτήρια επί 183 ημέρες ή περισσότερες σε κανονικό έτος, ή 184 ημέρες ή περισσότερες σε δίσεκτο.

  • Κατοικία (residenza): στο ιταλικό αστικό δίκαιο, η residenza είναι η συνήθης και εκούσια διαμονή σε έναν τόπο. Περιλαμβάνει αντικειμενικό στοιχείο (πραγματική και επαρκώς σταθερή ζωή) και υποκειμενικό στοιχείο (πρόθεση μόνιμης διαβίωσης εκεί), που αντανακλώνται στον τρόπο ζωής και στις συνήθεις κοινωνικές, οικογενειακές και προσωπικές σχέσεις.
  • Domicile (domicilio): για τον φόρο εισοδήματος, το domicilio είναι ο τόπος όπου αναπτύσσονται κυρίως οι προσωπικές και οικογενειακές σχέσεις. Η μεταρρύθμιση του 2024 αντικατέστησε την προηγούμενη αστική αναφορά με αυτόν τον φορολογικό ορισμό, δίνοντας μεγαλύτερο βάρος στους προσωπικούς και οικογενειακούς δεσμούς παρά στους αμιγώς οικονομικούς. Η εκτίμηση είναι πραγματική και κατά περίπτωση.
  • Φυσική παρουσία: αυτοτελές κριτήριο. Αρκεί το πρόσωπο να είναι φυσικά παρόν στην Ιταλία κατά το μεγαλύτερο μέρος της φορολογικής περιόδου (183 ή 184 ημέρες), ανεξαρτήτως του λόγου διαμονής και χωρίς να χρειάζεται να πληρούνται τα κριτήρια κατοικίας, domicilio ή Anagrafe. Μπορεί επομένως να εφαρμοστεί σε διακοπές, σπουδές, επισκέψεις ή εργασία στην Ιταλία.
  • Εγγραφή στο Anagrafe: η εγγραφή στο μητρώο κατοίκου πληθυσμού κατά το μεγαλύτερο μέρος της φορολογικής περιόδου δημιουργεί μαχητό τεκμήριο ιταλικής φορολογικής κατοικίας. Το πρόσωπο μπορεί να το ανατρέψει αποδεικνύοντας, με αντικειμενικά επαληθεύσιμα στοιχεία, ότι κατά το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου δεν είχε κατοικία ούτε domicilio στην Ιταλία και δεν ήταν φυσικά παρόν εκεί.

Υπολογισμός ημερών

  • Κατοικία (residenza): το κριτήριο κρίνεται ως προς το μεγαλύτερο μέρος της φορολογικής περιόδου, αλλά η ίδια η έννοια είναι πραγματική και δεν περιορίζεται στην καταμέτρηση ημερών παρουσίας.
  • Domicile (domicilio): το κριτήριο κρίνεται ως προς το μεγαλύτερο μέρος της φορολογικής περιόδου· το ουσιαστικό ζήτημα είναι αν οι προσωπικές και οικογενειακές σχέσεις αναπτύσσονται κυρίως στην Ιταλία.
  • Φυσική παρουσία: καταμέτρηση στη φορολογική περίοδο, με όριο 183 ημερών (κανονικό έτος) ή 184 ημερών (δίσεκτο). Οι ημέρες δεν χρειάζεται να είναι συνεχόμενες. Τα κλάσματα ημέρας λαμβάνονται ρητά υπόψη, επομένως άφιξη και αναχώρηση μετράν σε περίπτωση παρουσίας, έστω μερικής. Πολύ σύντομη, αμιγώς προσωρινή ή ευκαιριακή παρουσία, όπως αεροπορική μετεπιβίβαση, μπορεί να μην αντιμετωπίζεται ως σχετική παρουσία.
  • Εγγραφή στο Anagrafe: εξετάζεται αν η εγγραφή καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της φορολογικής περιόδου. Πρόκειται για μαχητό τεκμήριο, όχι αμάχητο κανόνα.

Φορολογικές συνέπειες

Το ιταλικό φορολογικό έτος είναι το ημερολογιακό έτος. Οι φορολογικοί κάτοικοι φορολογούνται κατ’ αρχήν για παγκόσμιο εισόδημα· οι μη κάτοικοι, για εισόδημα ιταλικής πηγής, με επιφύλαξη συμβάσεων. Η Ιταλία προβλέπει επίσης ειδικά καθεστώτα για ορισμένα πρόσωπα που μεταφέρουν την κατοικία τους στην Ιταλία, υπό νόμιμες προϋποθέσεις.

Διαμονή / ΕΕ

Πολίτες ΕΕ/ΕΟΧ και Ελβετοί μπορούν να διαμένουν βάσει της ελεύθερης κυκλοφορίας. Πολίτες της ΕΕ που παραμένουν περισσότερους από τρεις μήνες υπόκεινται συνήθως σε υποχρεώσεις εγγραφής στον αρμόδιο δήμο. Υπήκοοι τρίτων χωρών χρειάζονται συνήθως θεώρηση ή άδεια για μεγαλύτερες διαμονές. Το μεταναστευτικό καθεστώς δεν καθορίζει από μόνο του τη φορολογική κατοικία.

Πηγές αναφοράς

  • Ιταλικός κώδικας φόρου εισοδήματος (TUIR), άρθρο 2: κατοικία, domicilio, φυσική παρουσία και εγγραφή στο Anagrafe
  • Νομοθετικό διάταγμα 209/2023, μεταρρύθμιση των κανόνων φορολογικής κατοικίας φυσικών προσώπων από την 1η Ιανουαρίου 2024
  • Ιταλική φορολογική αρχή (Agenzia delle Entrate), εγκύκλιος αριθ. 20/E της 4ης Νοεμβρίου 2024