NL
Κάτω Χώρες
Οι Κάτω Χώρες είναι κράτος μέλος της ΕΕ στο οποίο η φορολογική κατοικία φυσικών προσώπων καθορίζεται σύμφωνα με τα γεγονότα και τις συνθήκες, όχι με νόμιμο όριο ημερών. Η εκτίμηση αφορά την ύπαρξη διαρκούς προσωπικού δεσμού με τις Κάτω Χώρες, υπό το πρίσμα προσωπικών, κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών. Το μεταναστευτικό καθεστώς παραμένει χωριστό.
Ενημερωτική επισκόπηση των εσωτερικών κανόνων φορολογικής κατοικίας και διαμονής.
Φορολογική κατοικία
Κατά το άρθρο 4 του γενικού φορολογικού νόμου (Algemene wet inzake rijksbelastingen, AWR), η κατοικία προσώπου καθορίζεται σύμφωνα με τα οικεία γεγονότα και συνθήκες. Κατά τη νομολογία και την Instructie woonplaatsonderzoeken του Belastingdienst, το κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι συνθήκες αυτές αποδεικνύουν διαρκή προσωπικό δεσμό με τις Κάτω Χώρες. Η λέξη «διαρκής» αναφέρεται στην ένταση του δεσμού, όχι στη χρονική του διάρκεια.
Λιγότερες από 183 ημέρες στις Κάτω Χώρες δεν εμποδίζουν από μόνες τους την ολλανδική φορολογική κατοικία· περισσότερες από 183 δεν τη θεμελιώνουν από μόνες τους στο εσωτερικό δίκαιο.
Όταν πρόσωπο έχει δεσμούς με περισσότερες από μία χώρες, εξετάζονται όλες οι οικείες συνθήκες. Η κυβερνητική αξιολόγηση του 2025 επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει σταθερή ιεραρχία μεταξύ των συνθηκών και ότι είναι δυνατή διπλή εσωτερική κατοικία. Εφαρμοστέα σύμβαση μπορεί τότε να καθορίσει τη συμβατική κατοικία με τις διατάξεις επίλυσης σύγκρουσης.
- Κριτήριο γεγονότων και συνθηκών: μπορούν να ληφθούν υπόψη, μεταξύ άλλων, η διαθεσιμότητα μόνιμης κατοικίας στις Κάτω Χώρες, οι κοινωνικοί δεσμοί, οι οικονομικοί δεσμοί, η πραγματική παρουσία και η ολλανδική ιθαγένεια. Ο κατάλογος δεν είναι εξαντλητικός και δεν υπάρχει σταθερή ιεραρχία.
- Τεκμαιρόμενη κατοικία: το άρθρο 2.2 του νόμου του 2001 για τον φόρο εισοδήματος (Wet inkomstenbelasting 2001) περιέχει πλάσματα κατοικίας. Πρόσωπο που παύει να ζει στις Κάτω Χώρες και επιστρέφει εντός ενός έτους, χωρίς να έχει ζήσει εν τω μεταξύ σε άλλο κράτος ή στα νησιά BES, τεκμαίρεται κατά κανόνα ότι συνέχισε να ζει εκεί κατά την απουσία.
Υπολογισμός ημερών
Για την παρακολούθηση, οι ημέρες φυσικής παρουσίας πρέπει να καταγράφονται ως στοιχεία που στηρίζουν το σύνολο των γεγονότων και συνθηκών. Συντηρητική προσέγγιση: να μετράται κάθε ημερολογιακή ημέρα φυσικής παρουσίας, συμπεριλαμβανομένων άφιξης και αναχώρησης. Πρόκειται για μέθοδο παρακολούθησης, όχι για ολλανδικό νόμιμο κανόνα φορολογικής κατοικίας.
- Γεγονότα και συνθήκες: δεν υπάρχει νόμιμο όριο 183 ημερών για την εσωτερική φορολογική κατοικία. Ο χρόνος στις Κάτω Χώρες είναι μία από τις συνθήκες που εξετάζονται για να διαπιστωθεί αν υπάρχει διαρκής προσωπικός δεσμός. Η πραγματική παρουσία πρέπει επομένως να εξετάζεται μαζί με τους κοινωνικούς, οικονομικούς και οικιστικούς δεσμούς. Το γεγονός ότι κάποιος είναι επίσης παρών ή συνδεδεμένος με άλλη χώρα δεν αποκλείει από μόνο του την ολλανδική κατοικία.
- Τεκμαιρόμενη κατοικία: όταν εφαρμόζεται το πλάσμα του άρθρου 2.2, η περίοδος απουσίας μπορεί να αντιμετωπιστεί ως συνεχής κατοικία.
Φορολογικές συνέπειες
Οι φορολογικοί κάτοικοι Κάτω Χωρών υπόκεινται κατ’ αρχήν στον ολλανδικό φόρο σύμφωνα με τους εφαρμοστέους εσωτερικούς κανόνες· οι μη κάτοικοι, σε ορισμένα εισοδήματα ολλανδικής πηγής και άλλα εισοδήματα που εμπίπτουν στους κανόνες μη κατοίκων.
Κατά τη μετανάστευση, πρόσωπο μπορεί επίσης να αποτελέσει αντικείμενο conserverende aanslag (διατηρητικής βεβαίωσης) για ορισμένα στοιχεία, μεταξύ των οποίων συσσωρευμένα δικαιώματα σύνταξης και προσόδου, ορισμένα προϊόντα συνδεδεμένα με την κατοικία και ουσιαστικές συμμετοχές. Οι εφαρμοστέοι κανόνες προβλέπουν αναβολή πληρωμής υπό προϋποθέσεις.
Όταν πρόσωπο είναι κάτοικος Κάτω Χωρών και άλλης δικαιοδοσίας στο εσωτερικό δίκαιο, η εφαρμοστέα σύμβαση μπορεί να καθορίσει τη συμβατική κατοικία με τις διατάξεις επίλυσης σύγκρουσης.
Διαμονή / ΕΕ
Πολίτες ΕΕ/ΕΟΧ και Ελβετοί μπορούν να διαμένουν βάσει της ελεύθερης κυκλοφορίας και γενικά δεν χρειάζονται άδεια διαμονής. Για περισσότερους από τέσσερις μήνες απαιτείται συνήθως δημοτική εγγραφή στο Basisregistratie Personen (BRP). Υπήκοοι τρίτων χωρών χρειάζονται συνήθως την κατάλληλη θεώρηση και/ή άδεια. Η δημοτική εγγραφή ή έγγραφο διαμονής δεν καθορίζει από μόνο του τη φορολογική κατοικία.
Πηγές αναφοράς
- Γενικός φορολογικός νόμος (AWR), άρθρο 4, καθορισμός κατοικίας σύμφωνα με τα γεγονότα και τις συνθήκες
- Νόμος του 2001 για τον φόρο εισοδήματος (Wet inkomstenbelasting 2001), άρθρο 2.2, πλάσματα κατοικίας
- Ολλανδική φορολογική διοίκηση (Belastingdienst), «Welke regels gelden voor het bepalen van het fiscale woon- of vestigingsland?»
- Belastingdienst, «Instructie woonplaatsonderzoeken» (27 Αυγούστου 2024· ισχύς από 1 Ιανουαρίου 2025)
- Ολλανδικό πλαίσιο διαμονής / διαμονή στην ΕΕ